Kedilerde kalp ultrasonu olmadan kalp teşhisi konur mu? Pimobendan her kediye verilir mi?

Kardiyoloji vakası: ekokardiyografi yapılmadan pimobendan ve enalapril başlanan, akciğer ödemiyle başvuran 3 yaşında bir İran kedisinde obstrüktif HCM (SAM, DLVOTO). Tedavi değişikliği ve 14 günlük seyir.

Emre ERDOĞANEmre ERDOĞANKurucu · Uzm. Vet. Hek. · İç Hastalıkları Uzmanı · Veteriner Kardiyolog15 dk okuma
Obstrüktif HCM'li kedide renkli Doppler ekokardiyografi: çıkış yolunda ve sol atriyumda türbülan akım

Ekokardiyografi (kalp ultrasonu) yapılmadan "kalp hastası" denilerek pimobendan ve enalapril başlanan üç yaşında bir kedi, bu tedavi altındayken kliniğimize akciğer ödemiyle geldi. Ekokardiyografide tablo, pozitif inotropun yararının gösterilmediği fenotip çıktı: mitral kapağın sistolik öne hareketi (SAM) ile seyreden obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati (HOCM).

Başlıktaki sorunun kısa yanıtı şudur: kedide kalp hastalığının türü ekokardiyografi olmadan belirlenemez ve ilaç seçimi bu türe göre yapılır. Bu kardiyoloji vakasında başvuru ve kontrol protokollerini, tedaviyi neden değiştirdiğimi ve iki haftalık seyri ölçümlerle paylaşıyorum.

Özet

  • Hasta: 3 yaşında, dişi, 3,7 kg, İran kedisi
  • Öykü: başka bir klinikte ekokardiyografi yapılmadan pimobendan ve enalapril başlanmış; bu tedavi altında akciğer ödemi gelişmiş
  • Başvuru ekokardiyografisi (06.11.2026): IVSd 6,3 mm, LVPWd 8,4 mm, LA çapı 16,1 mm, SAM, mitral regürjitasyon jeti 5,45 m/sn, FS %47 (korunmuş sistolik fonksiyon)
  • Tanı: obstrüktif fenotipte hipertrofik kardiyomiyopati, konjestif kalp yetmezliği, ACVIM evre C
  • Tedavi: pimobendan kesildi; furosemid, atenolol, enalapril, spironolakton ve klopidogrel başlandı
  • 7. gün: kalp hızı 256'dan 202 atım/dk'ya geriledi; böbrek değerleri ve elektrolitler normal; fNT-proBNP 1500; çıkış yolu hızı 3,30 m/sn (gradiyent 43,5 mmHg) ile obstrüksiyon sürüyor
  • 14. gün: radyografide akciğer havalanması belirgin düzeldi, genel durum iyi

Giriş: Kedide HCM, SAM ve pimobendan

Hipertrofik kardiyomiyopati (HCM), kedilerde en sık görülen miyokard hastalığıdır. ACVIM konsensüsü kardiyomiyopatileri fenotipe göre sınıflandırır ve hastalığı evrelere ayırır: evre A yatkın, evre B1 ve B2 subklinik (düşük ve yüksek riskli), evre C konjestif kalp yetmezliği veya arteriyel tromboembolizm bulgusu göstermiş, evre D tedaviye dirençli hastadır. İran kedisi, HCM riskinin arttığı düşünülen ırklar arasında sayılır.

Tanı ekokardiyografiktir. Normal büyüklükteki kedilerde diyastol sonu sol ventrikül duvar kalınlığının 5 mm'nin altında olması normal, 6 mm ve üzeri hipertrofi olarak kabul edilir; 5–6 mm arası değerler diğer bulgularla birlikte yorumlanır. Sol atriyum büyüklüğü, konjestif yetmezlik ve tromboembolizm riskinin temel belirleyicisidir.

HCM'li kedilerin bir bölümünde mitral kapağın ön yaprağı sistolde çıkış yoluna doğru çekilir (SAM). Bu hareket iki sonuç doğurur: sol ventrikül çıkış yolunda dinamik obstrüksiyon (DLVOTO) ve yaprakların koaptasyonunun bozulmasına bağlı mitral regürjitasyon. Renkli Doppler'de çıkış yolundaki ve sol atriyumdaki iki türbülan jet birlikte izlenir.

Pimobendan, kalsiyum duyarlaştırıcı ve fosfodiesteraz III inhibitörü bir inodilatördür. Köpekte miksomatöz mitral kapak hastalığı ve dilate kardiyomiyopatinin standart tedavisinde yer alır. Kedide kullanımı ruhsat dışıdır ve obstrüktif HCM'de tartışmalıdır: kontraktilitenin artması ve art yükün düşmesi teorik olarak SAM'ı ve obstrüksiyonu ağırlaştırabilir. Konsensüs, pimobendanı kronik yetmezlikte yalnızca klinik olarak anlamlı obstrüksiyonu olmayan kedilerde seçenek olarak anar.

İki çalışma bu kaygıya veri sağlar. Subklinik HCM'li 21 kedide tek doz 1,25 mg pimobendan sonrası çıkış yolu tepe hızı ortanca 1,9 m/sn'den 2,6 m/sn'ye yükselmiştir (Oldach ve ark., 2021). HCM'li ve yakın zamanda konjestif yetmezlik geçirmiş 83 kedide yapılan çift kör, plasebo kontrollü çalışmada ise pimobendan 180 günlük sonucu değiştirmemiştir; obstrüktif alt grupta başarı oranı pimobendan kolunda %28,6, plasebo kolunda %60 bulunmuş, fark istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır (Schober ve ark., 2021).

Anamnez ve başvuru

Olgu; üç yaşında, dişi, 3,7 kg ağırlığında bir İran kedisidir. Hasta daha önce başka bir klinikte, ekokardiyografik inceleme yapılmadan kalp hastası olarak değerlendirilmiş; pimobendan ve enalapril reçete edilmişti. Bu tedavi altındayken 06.11.2026 tarihinde akciğer ödemi tablosuyla kliniğimize getirildi.

Genel durumu ayrıntılı bir incelemeyi kaldıracak düzeyde değildi. Bu nedenle başvuru günü ekokardiyografi, tedavi kararını verecek temel ölçümlerle sınırlı tutuldu; tam protokol hasta stabilize olduktan sonra, yedinci gün kontrolünde uygulandı. Aynı gün hemogram ve geniş biyokimya paneli çalışıldı.

Başvuru günü laboratuvar bulguları (06.11.2026)

Hemogramda stres lökogramı, biyokimyada stres hiperglisemisi ile CK ve AST yüksekliği saptandı; böbrek ve karaciğer parametreleri normaldi.

  • WBC 18,17 (referans 3,46–17,50) – yüksek
  • Nötrofil 16,35 (1,95–11,50) – yüksek; lenfosit 0,47 (0,73–7,40) – düşük; eozinofil 0,00 (0,04–1,48) – düşük
  • HCT %27,5 (26,0–50,2) ve HGB 9,5 (9,0–16,0) – alt sınırda; retikülosit 97,7 (4,0–52,0) – yüksek; PLT 332 – normal
  • Glukoz 199,5 mg/dl (61,1–151,2) – yüksek
  • CK 1279,4 U/L (66,1–530,9) ve AST 67,0 U/L (0–60) – yüksek; ALT 99,4 U/L, ALP 17,2 U/L, GGT <2,0 U/L – normal
  • BUN 25,02 mg/dl (12,79–32,06) ve kreatinin 0,85 mg/dl (0,32–2,03) – normal
  • Na 156,9 ve Cl 105,4 – normal; K 5,8 (3,5–5,9) – üst sınırda
  • Total protein 69,0 g/L, albümin 2,82 g/dl, globülin 4,08 g/dl; kalsiyum 10,67 mg/dl, fosfor 1,72 mmol/L, magnezyum 2,23 mg/dl – normal

Nötrofili, lenfopeni ve eozinopeni birlikteliği stres (glukokortikoid) lökogramı ile uyumludur ve 199,5 mg/dl'lik glukoz düzeyiyle birlikte dispneik bir kedide beklenen stres yanıtını yansıtır. CK ve AST yüksekliği kas kaynaklı, özgül olmayan bulgulardır.

Klinik karar açısından en önemli veri böbrek fonksiyonuydu: BUN ve kreatinin normal olduğu için diüretik tedavi kısıtlama olmaksızın başlanabildi. Potasyumun üst sınırda olması, ACE inhibitörü ve spironolakton kombinasyonu nedeniyle kontrolde elektrolit takibini zorunlu kıldı.

Başvuru ekokardiyografisi (06.11.2026)

İnceleme Mindray Vetus 9 cihazı ve P8-2s faz dizilimli prob ile, eş zamanlı EKG kaydı altında yapıldı. Sağ parasternal uzun eksen ve kısa eksen (papiller kas, mitral kapak ve kalp tabanı) kesitleri alındı. İnceleme boyunca kalp hızı 244–256 atım/dk arasındaydı.

İki boyutlu incelemede sol atriyum belirgin genişti. Sol ventrikül duvarları kalın, lümen dardı. Çıkış yolu kesitinde mitral kapağın ön yaprağının sistolde septuma doğru hareket ettiği (SAM) izlendi.

Sağ parasternal uzun eksen kesiti, 06.11.2026
Şekil 1. Sağ parasternal uzun eksen kesiti (06.11.2026). Sol atriyum geniş, sol ventrikül duvarları kalın ve lümen dar.
  • Kalp hızı: 256 atım/dk
  • IVSd / IVSs: 6,3 / 9,5 mm
  • LVIDd / LVIDs: 13,6 / 6,7 mm
  • LVPWd / LVPWs: 8,4 / 10,1 mm
  • FS %47,2; EF (Teichholz) %81,0; EDV / ESV 4,71 / 0,75 ml
  • EPSS: 0,6 mm
  • LA çapı 16,1 mm
  • Mitral regürjitasyon jeti: Vmax 5,45 m/sn, PGmax 118,8 mmHg; Vmean 3,15 m/sn, PGmean 50,0 mmHg

Papiller kas düzeyinden alınan M-mod ölçümlerinde sol ventrikül serbest duvarı ve septum, hipertrofi eşiği olan 6 mm'nin üzerindeydi. Tekrarlanan ölçümler arasında LVPWd 7,2–9,1 mm, FS %47,6–56,6 aralığında değişti; yukarıdaki listede rapora geçen değerler verilmiştir.

Sol ventrikül M-mod kaydı, 06.11.2026
Şekil 2. Sol ventrikül M-mod kaydı (06.11.2026). Bu ölçümde IVSd 6,5 mm, LVPWd 7,2 mm, LVIDd 15,2 mm, FS %47,6; kalp hızı 256 atım/dk.

Renkli Doppler'de (Nyquist sınırı 74 cm/sn) sistolde iki ayrı türbülan akım izlendi: sol ventrikül çıkış yolunda mozaik desenli bir jet ve sol atriyuma yönelen mitral regürjitasyon jeti. Bu ikili jet görünümü SAM için tipiktir. Sürekli dalga Doppler ile mitral regürjitasyon jetinin tepe hızı 5,38–5,45 m/sn (tepe gradiyent 115,6–118,8 mmHg) ölçüldü. Hastanın durumu nedeniyle çıkış yolu hızı bu incelemede ölçülmedi.

Renkli Doppler, 06.11.2026
Şekil 3. İki boyutlu ve renkli Doppler görüntüleri yan yana (06.11.2026). Sistolde çıkış yolunda ve sol atriyumda mozaik desenli türbülan akım.
Sürekli dalga Doppler ile mitral regürjitasyon jeti, 06.11.2026
Şekil 4. Sürekli dalga Doppler ile mitral regürjitasyon jeti (06.11.2026): Vmax 5,38–5,45 m/sn, PGmax 115,6–118,8 mmHg.

Sistolik fonksiyon korunmuştu; EPSS'nin 0,6 mm olması ve FS'nin %47'nin üzerinde seyretmesi pompa yetersizliğini dışlıyordu. Tabloyu açıklayan mekanizma diyastolikti: kalın ve kompliyansı azalmış bir ventrikül, 250 atım/dk dolayındaki taşikardiyle kısalan dolum süresi ve SAM'a bağlı mitral regürjitasyonun sol atriyum basıncına eklenen yükü.

Tanı ve tedavi protokolü

Sol ventrikül duvar kalınlığının 6 mm'nin üzerinde olması, SAM, ikili türbülan jet ve sol atriyum genişlemesi birlikte değerlendirilerek obstrüktif fenotipte hipertrofik kardiyomiyopati (HOCM) tanısı kondu. Akciğer ödemi nedeniyle hasta ACVIM evre C olarak sınıflandırıldı.

Pimobendan kesildi. Gerekçe ikiydi: sistolik fonksiyon korunduğu için pozitif inotrop endikasyonu yoktu ve SAM'lı bir ventrikülde kontraktilitenin artırılması obstrüksiyonu ağırlaştırma riski taşıyordu.

  • Furosemid (loop diüretiği): akciğer ödeminin çözülmesi, konjesyonun kontrolü
  • Atenolol (beta-1 seçici bloker): kalp hızını düşürmek, diyastolik dolum süresini uzatmak, dinamik obstrüksiyonu azaltmak
  • Enalapril (ACE inhibitörü): RAAS baskılanması; önceki tedaviden sürdürüldü
  • Spironolakton (aldosteron antagonisti): aldosteron blokajı, potasyum tutucu diüretik etki
  • Klopidogrel (P2Y12 inhibitörü): arteriyel tromboembolizm profilaksisi

Konsensüs, konjestif yetmezlik öyküsü ve orta-ileri sol atriyum genişlemesi olan her kediye profilaktik klopidogrel önerir; sol atriyumu genişlemiş bu olguda tromboprofilaksi tedavinin zorunlu bileşeniydi. Diüretik başlandıktan 3–7 gün sonra kreatinin, BUN ve elektrolit kontrolü önerildiğinden kontrol muayenesi yedinci güne planlandı.

Kontrol muayenesi (13.11.2026)

Tedavinin yedinci gününde hasta stabildi ve tam ekokardiyografi protokolü uygulanabildi. İnceleme P10-4s ve P8-2s problarıyla yapıldı; kalp hızı 179–210 atım/dk arasında seyretti.

Sol ventrikül hiperdinamikti. Sistol sonu iç çap 4,1 mm'ye iniyor, kavite sistolde neredeyse tamamen kapanıyordu (FS %70, EF %96). Serbest duvar kalınlığı 8,0–8,2 mm ile hipertrofi aralığındaydı; septum tekrarlanan ölçümlerde 6,0–7,0 mm bulundu.

Sol ventrikül M-mod kaydı, 13.11.2026
Şekil 5. Sol ventrikül M-mod kaydı (13.11.2026). LVIDs 4,1 mm ile sistol sonu kavite obliterasyonu; FS %70,6, kalp hızı 202 atım/dk.

Kalp tabanı kısa eksen kesitinde iki ölçümde LA çapı 17,6 ve 17,7 mm; aort çapı 10,5 ve 10,3 mm; LA/Ao oranı 1,68 ve 1,71 bulundu (ortalama 1,70). Sol atriyum genişlemesi sürüyordu.

Kalp tabanı kısa eksen kesiti, LA/Ao ölçümü, 13.11.2026
Şekil 6. Kalp tabanı kısa eksen kesitinde LA/Ao ölçümü (13.11.2026): Ao 10,3 mm, LA 17,7 mm, LA/Ao 1,71.

Renkli Doppler'de çıkış yolundaki türbülan akım ve mitral regürjitasyon jeti devam ediyordu. Sürekli dalga Doppler ile sol ventrikül çıkış yolu–aort tepe hızı 3,05–3,30 m/sn, tepe gradiyent 37,2–43,5 mmHg, ortalama gradiyent 26,9 mmHg, VTI 39,6 cm ölçüldü.

Sürekli dalga Doppler ile sol ventrikül çıkış yolu akımı, 13.11.2026
Şekil 7. Sürekli dalga Doppler ile sol ventrikül çıkış yolu–aort akımı (13.11.2026): Vmax 3,30 m/sn, PGmax 43,5 mmHg, PGmean 26,9 mmHg.

Başvuru ve kontrol ölçümlerinin karşılaştırılması

  • Kalp hızı: 256 → 202 atım/dk
  • IVSd / IVSs: 6,3 / 9,5 → 7,0 / 11,5 mm
  • LVIDd / LVIDs: 13,6 / 6,7 → 13,9 / 4,1 mm
  • LVPWd / LVPWs: 8,4 / 10,1 → 8,0 / 10,9 mm
  • FS: %47,2 → %70,2; EF (Teichholz): %81,0 → %96,4
  • LA çapı: 16,1 → 17,7 mm; LA/Ao: kontrolde 1,70 (başvuruda değerlendirilmedi)
  • Mitral regürjitasyon Vmax: 5,45 m/sn (06.11); kontrolde ölçülmedi
  • LVOT–aort Vmax: başvuruda ölçülmedi; 13.11'de 3,30 m/sn, PGmax 43,5 mmHg, PGmean 26,9 mmHg

Laboratuvarda stres lökogramı düzelmiş, böbrek fonksiyonu ve elektrolitler normal sınırlarda kalmıştı. fNT-proBNP 1500 ölçüldü (referans 0–100).

  • WBC: 18,17 → 8,46; nötrofil: 16,35 → 2,83; lenfosit: 0,47 → 3,78; eozinofil: 0,00 → 1,19
  • HCT: %27,5 → %28,0; HGB: 9,5 → 10,0; retikülosit: 97,7 → 66,5; PLT: 332 → 152
  • BUN: 25,02 → 21,6; kreatinin: 0,85 → 0,80
  • Na: 156,9 → 153; K: 5,8 → 4,2; Cl: 105,4 → 114
  • fNT-proBNP: 1500 (yalnızca 13.11'de çalışıldı)

Biyokimya iki tarihte farklı analizörlerde çalışıldığı için referans aralıkları aynı değildir; her iki tarihte de BUN, kreatinin, sodyum ve potasyum kendi referans aralığı içindeydi. Furosemid, ACE inhibitörü ve spironolakton kombinasyonu altında azotemi veya hiperkalemi gelişmedi.

Toraks radyografileri (13.11 ve 20.11.2026)

Yedinci ve on dördüncü günlerde sağ laterolateral toraks radyografileri alındı (66 kVp, 4 mAs). 13.11.2026 grafisinde akciğer alanlarında yaygın, yamalı opasite artışı vardı; değişiklikler perihiler ve ventral alanlarda daha belirgindi ve kalp silüetinin sınırları net seçilemiyordu. Kedilerde kardiyojenik akciğer ödemi sıklıkla yamalı ve düzensiz bir dağılım gösterir; bulgular rezidü ödemle uyumluydu.

Sağ laterolateral toraks radyografisi, 13.11.2026
Şekil 8. Sağ laterolateral toraks radyografisi (13.11.2026, tedavinin 7. günü).

20.11.2026 grafisinde akciğer alanlarının havalanması belirgin artmıştı. Kaudodorsal akciğer alanları açılmış, pulmoner damarlar ve kalp silüeti sınırları seçilebilir hâle gelmişti. Kalp silüeti genişti. İki grafi arasında pozisyon ve inspirasyon fazı farklıdır; karşılaştırma bu kısıtlılıkla yorumlanmalıdır. Hastanın 20.11.2026 tarihindeki genel durumu iyiydi ve tedavi aynı protokolle sürdürüldü.

Sağ laterolateral toraks radyografisi, 20.11.2026
Şekil 9. Sağ laterolateral toraks radyografisi (20.11.2026, tedavinin 14. günü).

Tartışma: Fenotip belirlenmeden başlanan tedavi

Bu olgudaki temel sorun tek bir ilacın seçimi değil, tedavinin tanıdan önce başlamış olmasıdır. "Kalp hastalığı" kedide bir tanı değildir; hipertrofik, restriktif, dilate ve sınıflandırılamayan fenotipler benzer klinik tabloyla gelir, ancak tedavi öncelikleri farklıdır. Pimobendan ile ACE inhibitörü kombinasyonu köpekte miksomatöz mitral kapak hastalığının alışılmış protokolüdür; bu olguda köpek protokolünün kediye aktarıldığı anlaşılmaktadır.

Fenotip bilinmediği için iki önemli bileşen eksik kalmıştır. Birincisi, sol atriyumu bu ölçüde genişlemiş bir kedide tromboprofilaksi başlanmamıştır. İkincisi, konjesyon riski taşıyan bu hastanın reçetesinde diüretik yer almamıştır. Ekokardiyografiye erişimin olmadığı durumlarda konsensüs NT-proBNP testini bir tarama aracı olarak önerir, ancak pozitif sonucun mutlaka ekokardiyografi ile doğrulanması gerektiğini de belirtir.

Tartışma: Pimobendanın rolü

Akciğer ödeminin pimobendana bağlı geliştiği bu olgu üzerinden kanıtlanamaz. Hasta tedavi öncesinde ekokardiyografik olarak değerlendirilmediği için obstrüksiyonun ilaçla arttığını gösterecek bir başlangıç ölçümü yoktur; evre B2 bir HCM olgusu tedaviden bağımsız olarak da dekompanse olabilir.

Literatür de tek yönlü değildir. Oldach ve arkadaşları tek doz pimobendan sonrası çıkış yolu hızında artış bildirmiş, ancak advers olay gözlememiştir. Schober ve arkadaşlarının randomize çalışmasında obstrüktif kedilerde pimobendan kolundaki başarı oranı plaseboya göre düşük bulunmuş (%28,6 ve %60), fakat fark anlamlılığa ulaşmamış ve yazarlar ilacın sonucu kötüleştirdiği kaygısının doğrulanmadığını belirtmiştir. Aynı çalışmada pimobendanın obstrüktif kedilerde bir yararı da gösterilememiştir.

Bu veriler ışığında kararımın dayanağı şuydu: korunmuş, hatta hiperdinamik sistolik fonksiyonu ve SAM'ı olan bir kedide pimobendanın beklenen yararı yoktur, olası zararı ise dışlanamaz. Konsensüsün klinik olarak anlamlı obstrüksiyonu olan kedileri pimobendan önerisinin dışında tutması da bu değerlendirmeyle örtüşmektedir.

Tartışma: Ekokardiyografik bulguların yorumu

İki inceleme arasında en belirgin değişiklik kalp hızındaki düşüştür (256'dan 202 atım/dk'ya). Bu düşüşte atenolün yanı sıra hipoksinin ve stresin azalmasının da payı vardır; etkiler birbirinden ayrılamaz.

FS'nin %47'den %70'e yükselmesi ve sistol sonu çapın 4,1 mm'ye inmesi, diürezle azalan ön yük altında hiperdinamik bir ventrikülü gösterir. Bu bulgu sistolik fonksiyonun iyileşmesi olarak değil, kavite obliterasyonu olarak okunmalıdır ve diüretik dozunun gereğinden yüksek tutulmaması gerektiğine işaret eder.

Sol atriyum çapı başvuruda 16,1 mm, kontrolde 17,7 mm ölçüldü; kontroldeki LA/Ao oranı 1,70'ti. Bir haftalık tedaviyle sol atriyum küçülmemiştir. Başvuru günü taşikardi ve hastanın durumu nedeniyle aort çapı güvenilir ölçülemediğinden o tarihe ait LA/Ao oranı değerlendirmeye alınmamıştır. İzlemde oranın yanında mutlak LA çapının ve aynı kardiyak fazda alınmış ölçümlerin kullanılması daha güvenilirdir.

Çıkış yolundaki 3,30 m/sn hız, atenolol altında da dinamik obstrüksiyonun sürdüğünü gösterir. Başvuru günü çıkış yolu hızı ölçülemediği için tedaviye yanıt bu parametre üzerinden değerlendirilememiştir. fNT-proBNP'nin 1500 bulunması miyokard duvar geriliminin sürdüğünü destekler.

Tartışma: Uygulanan protokolün kanıt düzeyi

Protokolün bileşenleri aynı kanıt düzeyine sahip değildir. Furosemid konjestif yetmezliğin temel tedavisidir; klopidogrel bu risk grubunda konsensüs önerisidir.

Atenolün subklinik HCM'li kedilerde beş yıllık sağkalımı değiştirdiği gösterilmemiştir. Konsensüs atenolü ağır DLVOTO'da düzenli verilebilmesi koşuluyla bir seçenek olarak anar, evre C'deki kullanımına ilişkin bir öneri ise içermez. Bu olguda atenolü; 250 atım/dk'yı aşan taşikardi, SAM ve hiperdinamik ventrikül birlikteliği nedeniyle hız kontrolü ve dolum süresinin uzatılması amacıyla tercih ettim.

ACE inhibitörleri için de kanıt sınırlıdır: konsensüs akut dekompansasyonda ACE inhibisyonunu endike görmez ve benazeprilin kronik yetmezlikte tedavi başarısızlığını geciktirmediğini bildirir. Spironolakton kronik yetmezlikte düşünülebilecek bir ajan olarak yer alır. Bu iki ilaç, yedinci gün böbrek ve elektrolit değerleri normal kaldığı için sürdürülmüştür.

Kısıtlılıklar

  • Tek olgudur ve izlem süresi 14 gündür; uzun dönem sonuç bilinmemektedir.
  • Tedavi öncesi ekokardiyografi bulunmadığından pimobendanın obstrüksiyona etkisi değerlendirilememiştir.
  • Başvuru günü hastanın durumu nedeniyle çıkış yolu hızı ölçülememiş ve toraks radyografisi alınamamıştır; radyografiler tek projeksiyondur.
  • Sistemik kan basıncı ölçümü bu sunumda yer almamaktadır; duvar kalınlaşması olan kedilerde hipertansiyonun dışlanması önerilir.
  • Başvuru günü aort çapı güvenilir ölçülemediğinden LA/Ao oranı yalnızca kontrol muayenesi için verilmiştir; M-mod ölçümlerinde tekrarlar arası değişkenlik vardır.

Sonuç: Kalp ultrasonu olmadan teşhis konur mu, pimobendan her kediye verilir mi?

Ekokardiyografi yapılmadan pimobendan ve enalapril başlanan bu kedide altta yatan hastalık, SAM ve dinamik çıkış yolu obstrüksiyonu ile seyreden hipertrofik kardiyomiyopatiydi. Fenotipe uygun protokole geçildikten sonra iki hafta içinde akciğer ödemi geriledi, kalp hızı düştü, böbrek fonksiyonu korundu.

  • Kedide kardiyak tedavi, ekokardiyografik fenotip belirlendikten sonra planlanmalıdır; köpek protokolleri kediye aktarılmamalıdır.
  • Sistolik fonksiyonu korunmuş ve SAM'ı olan kedide pimobendanın gösterilmiş bir yararı yoktur.
  • Sol atriyumu genişlemiş her kedide tromboprofilaksi tedavinin parçası olmalıdır.
  • Diüretik başlanan hastada ilk hafta içinde böbrek fonksiyonu ve elektrolitler kontrol edilmelidir.
  • LA/Ao oranı tek başına izlem ölçütü olarak kullanılmamalı, mutlak sol atriyum çapı ile birlikte değerlendirilmelidir.

Obstrüksiyon ve sol atriyum genişlemesi sürdüğünden hasta yaşam boyu izlenecektir. İzlem planı; evde uyku solunum sayısı takibi (hedef dakikada 30'un altı), periyodik ekokardiyografi ve böbrek-elektrolit kontrolünden oluşmaktadır.

Kaynaklar

  • Luis Fuentes V, Abbott J, Chetboul V, Côté E, Fox PR, Häggström J, Kittleson MD, Schober K, Stern JA. ACVIM consensus statement guidelines for the classification, diagnosis, and management of cardiomyopathies in cats. J Vet Intern Med. 2020;34(3):1062–1077. doi:10.1111/jvim.15745
  • Schober KE, Rush JE, Luis Fuentes V, ve ark. Effects of pimobendan in cats with hypertrophic cardiomyopathy and recent congestive heart failure: results of a prospective, double-blind, randomized, nonpivotal, exploratory field study. J Vet Intern Med. 2021;35:789–800. doi:10.1111/jvim.16054
  • Oldach MS, Ueda Y, Ontiveros ES, Fousse SL, Visser LC, Stern JA. Acute pharmacodynamic effects of pimobendan in client-owned cats with subclinical hypertrophic cardiomyopathy. BMC Vet Res. 2021;17:89. doi:10.1186/s12917-021-02799-9
#vaka raporu#kardiyoloji vakası#kedi#HCM#HOCM#SAM#pimobendan#atenolol#ekokardiyografi#akciğer ödemi
Randevu

Dostunuz için randevu oluşturalım

Bilgi almak veya randevu için WhatsApp hattımızdan bize ulaşın; hızlıca yanıt veriyoruz.

Devamı

Bunlar da ilginizi çekebilir

Pablo, 16 Kasım 2026 ekokardiyografi: sağ parasternal kısa eksen, kalp tabanı LA/Ao görüntüsü
7 dk okumaKardiyoloji

Kardiyoloji vaka raporu: Pimobendan kesildikten sonra sol atriyumun yeniden genişlemesi (ACVIM B2 MMVD)

8 yaşında bir Pomeranian'da ACVIM B2 MMVD: pimobendan altında B1 sınırlarına gerileyen kardiyak boyutlar ve pimobendan kesildikten bir ay sonra sol atriyumun yeniden dilatasyonu. 16 Ekim–16 Kasım ekokardiyografi karşılaştırması.

Yazıyı oku
İki boyutlu ekokardiyografi görüntüsü
9 dk okumaKardiyoloji

Köpeklerde miksomatöz mitral kapak hastalığı (MMVD): Ekokardiyografik değerlendirme, ACVIM evreleri ve tedavi

MMVD'de evreyi belirleyen ekokardiyografik ölçütler: LA/Ao, LVIDDN, FS, E dalgası, TDI ve TRV; NT-proBNP, ACVIM 2019 evreleri ve pimobendan zamanlaması.

Yazıyı oku
Doppler ekokardiyografi ölçümü
9 dk okumaKardiyoloji

Kedilerde hipertrofik kardiyomiyopati (HCM): Ekokardiyografik tanı, evreleme ve tedavi

Kedilerde HCM tanısında baktığım ekokardiyografik bulgular: duvar kalınlığı, SAM ve DLVOTO, LA/Ao, E/A ve TDI; NT-proBNP, ACVIM 2020 evreleri ve tedavi yaklaşımı.

Yazıyı oku